Harmonie

menu-hoofd

Harmonie is volgens mij iets waarnaar iedereen diep in zijn hart verlangt. Ik geloof niet dat het bereiken van harmonie vereist dat je jezelf moet censureren en
corrigeren om je maar aan je omgeving aan te passen.

 

Ik denk dat echte harmonie pas ontstaat als je vrede hebt met jezelf. In dat geval hoef je je helemaal niet geremd te voelen en mag je uit je dak gaan zo vaak je wilt.
Ik zie heel veel mesnen die streven naar harmonie in de buitenwereld. Maar harmonie is volgens mij een begrip dat niet van buiten naar binnen werkt, maar precies andersom. Als je in harmonie bent met jezelf dan voel je dat in elke cel van je lichaam en straal je dat uit. Het is een heerlijk gevoel dat ik gelukkig steeds vaker kan oproepen en dat me overeind houd in mijn stressvolle bestaan. Wanneer je in harmonie bent kun je als enkeling vastbesloten ‘nee’ zeggen, terwijl iedereen om je heen ‘ja’ roept. Je voelt je op zo’n moment zo onaantastbaar dat je tegen de druk van anderen bent opgewassen. Daarom zou ik het liefst willen dat ik altijd in harmonie was, maar dat is helaas niet zo. Ik ben een nogal strijdbaar type. Een paar jaar geleden lag ik regelmatig overhoop met mijn omgeving en nog steeds is het zo dat als ik de strijd aanga, ik mijn harmonie dreig te verliezen. Harmonie en strijd lijken paradoxale begrippen. Maar in principe denk ik dat ze kunnen samengaan. Het is iets waarmee ik nog worstel. Als ik terugblik op de confrontaties die ik ben aangegaan, ben ik daar niet altijd trots op. Vaak concludeer ik achteraf dat er wel wat meer wederzijds respect had mogen doorklinken.

 

Tegenwoordig zet ik makkelijker dan vroeger een punt achter de contacten die de harmonie in mijzelf verstoten. Soms is het beter om ieder z’n eigen weg te gaan. Want hoe je het ook wendt of keert; harmonie is toch vooral vertrouwen op jezelf en dat mag je nooit laten afnemen.